| تبليغات | X |
|
نمیدانم
اینکه اهل سرزمینت نبودم این که از برکه نگاهت نمی بریدم مرا از تو دور کرد یا آن صاعقه که رد نگاهم را پاک کرد با تو حاضرم تمام صخره ها را دوست بدارم و در حسرت قاصدک ها بین تمام ثانیه ها مکث را از یاد ببرم با تو بی باک از تردید شاید ثانیه ای درنگ اما با تو بیراهه ام بی گمان راه بسوی آبادی دارد + نوشته شده در سه شنبه شانزدهم مهر 1387 0:21 توسط چشـــم انتظــــــار |
|
